YAŞLI TEYZE (HAYAT HİKAYESİ)
Yakup Uykutalp

Yakup Uykutalp

YAKUP UYKUTALP
  • Youtube

YAŞLI TEYZE (HAYAT HİKAYESİ)

15 Haziran 2020 - 10:20

20 yıl önce, bir yaz günü..

Mesaimi tamamladım. Alsancak semtinden evime doğru yol almıştım. O gün çok güzel bir gündü..Ta ki otobüs durağına gidip, otobüs beklemeye başladığım zamana kadar.

Bir an önce otobüs gelse de evime gitsem, kendimi dinlendirsem düşüncesindeyim. Otobüsü dört gözle bekliyorum. Karşımda İzmir Fuarı. Her taraf yüksek binalarla dolu. Binaların karşısında yükselen doğa, çevreyi olduğu gibi yeşilimsi renklere boyuyor, egzoz kokusu çok olmasına rağmen, oksijen kokusu da depoluyordum. Otobüs durağında bekleyenler otobüslerine biniyor, yolcular teker teker durağı terkediyordu. Durağın arka kısmında bekleyen bir teyzenin otobüsü hiç gelmiyordu..Sanki beklediği otobüs hiç gelmeyecekmiş gibi hareket ediyordu..Benim otobüsüm uzaktan görünmeye başladı..Hazırlanmaya başladığım anda Teyze yanıma geldi.

"Oğlum bu otobüs nereye gidiyor?"

"Teyze Buca’ya gidiyor" dedim..

Kafasını gökyüzüne kaldırarak” Aaa olmaz, benim işime yaramaz.”dedi..

“Sana yarayan otobüs hangisi teyze” dedim..

"Oğlum, bana yarayan otobüs beni alıp son durağa götürecek..Son durakta indikten sonra doğayla başbaşa kalmam gerekiyor..Beni buradan alacak otobüs, Balçova otobüsüdür..Doğayla başbaşa olayım da başka bir şey düşünmüyorum.Yoksa beklemeye devam edeceğim.."

"O zaman teyze 86 numaraya bineceksin." dedim..

"Ah oğlum ah, ne 86 numaralar geçti ki hayatımdan.."

İçini çekerek böyle konuşması, sıkıntılı olduğunu anladım..Yanına daha çok sokuldum..

"Neden teyze böyle dedin?"

"Benim yaşadıklarım özlem dolu, hasret dolu, sevgiden uzak..Uzaktan insanları sevmeye çalışıyorum..Sohbet etmek için kimsem yok.."

"Çocukların, akrabaların, arkadaşın, komşularında mı yok?"

"Oğlum..Çocuklarım var..Fakat çocuklarımı rahatsız etmek istemiyorum..Çünkü herkesin kendisine göre yaşantısı var. Onların hayatına girerek mutsuz etmek istemiyorum.."

"Öyle şey mi olur teyze? Bazen git..Ayda bir seferde olsa git..Hem özlem giderir, sohbet edersin..Onlarda seni gördükleri için mutlu olurlar..Çünkü sen onların annesisin.."

"Ah oğlum ah..Bilmediğn o kadar çok şey var ki?"

"Nedir teyze bilmediğim?" Dedim.

"Oğlum, çocuk olma..Sen gayet mantıklı bir gence benziyorsun..Ya anlattıklarımı duymak istemiyorsun, ya da üzülmemi istemiyorsun..Zaten iki evladım var..Allah çocuklarına bağışlasın..Bir tanesine zaten hiç gitmiyorum..Damadım huzursuz..Beni gördüğü zaman daha da huzursuz olmasını isyemiyorum..Kızım ilgileniyor fakat kendimi onların yanında çok yalnız hissediyorum..O yüzden onlara bir daha hiç mi hiç gitmeyeceğim" dedi

"Neden böyle düşünüyorsun? Böyle düşündüğün için kendini çocuklarından dışlıyorsun teyze..Mutsuzluğa doğru itiyorsun..Bu da seni huzursuz ediyor."

"Oğlum, keşke herşey senin düşündüğün gibi olsa. Bu gönül var ya, çok yaralar gördü. Çok yaraları sardı..Merhem oldu. Tedavi etti ama, kendisini tedavi edemedi." dedi.

"Ne yarası teyze?" dedim.

Gözlerinden iki damla yaş geldi..Yutkundu..Çaresizce gözüme baktı..Çok üzüldüm..İki damla gözyaşı hayatı olduğu gibi anlattı..

"Ne yaralar olmasın ki oğlum..Bana sahip çıkmıyorlar."

"Nasl yani.?"

"Şimdi ben aylarca gitmedim..Merak edipte bir telefon açıp alo bile demediler..Yara işte buradan geliyor..Ben nasıl gideyim? Ne yüzle, yüzlerine bakayım."

"Öteki kızınız teyze" diye sordum..

"Çok soğuk oğlum..Benim var olmam veya yok olmam önemli değil onu içn..Onun için önemli olan malvarlığım. Ne zaman bu dünyadan göç edersem, işte o zaman bana sahip çıkacak..Zamanın var mı oğlum. Otobüsler gelip geçiyor, tutmuyorum değil mi?"

"Hayır teyzem seni can kulağıyla dinliyorum" dedim.

Geçen yıl, kızımın evine gittim..Oturdum..Sohbet etmek istiyorum..Benimle sohbet etmediği gibi, ilgilenmedi..O zaman çok rahatsız olmuştum..İki torunumla hasret giderirken, bana dedi ki anne biz gezmeye gidiyoruz..Sende kalk evine git..En son cümlesi beni çok üzdü..O yüzden oğlum benim onlara ihtiyacım var..Anlamak istemiyorlar..Ve bende kalktım evime giderken, kapı eşiğinde damadımla karşılaştım..Kızım sayesinde damadımda benimle ilgilenmedi..Eşim yaklaşık 10 sene evvel vefat etti..Vefat etmesiyle dünyam başıma yıkıldı..Bende bu yaşıma rağmen karar verdim. Artık evlerine gitmeyeceğim. Evleri benim evime çok uzak değil..Aramızda beşyüz metre yok..Benden bıkmışlar oğlum..Ondan dolayı ziyaretlerine gitmek istemiyorum..Bir durak öteden otobüs göründü..

Seni de beklettim oğlum..Gelen otobüs kaç numara?

86 teyze..

Benim beklediğim otobüs geldi..Şimdi gideceğim son durakta ineceğim..Yaklaşık bir ya da iki saat doğayla başbaşa kalacağım..Sonra tekrar aynı otobüse binip evime geleceğim..Dedi..Otobüse bindi..Duraktan uzaklaştı..

Sevgiyle kalın.


Yakup Uykutalp

YORUMLAR

  • 0 Yorum