Erdal Uykutalp

Erdal Uykutalp

YOKLUĞUN!!!

12 Kasım 2019 - 18:37

Seninle, sensizlikte.
Araf'ı nasıl anlatırım? 
Bunu elbette,iyi biliyorum.
Bazı an geliyor ki
Bir sabahına,
Bir gündüzüne,
Bir akşamına, 
Eksikliğin var.
Öyle derin,
Öyle çoğul ki.
Sığmayan düzinelerde
Hangi değere koysam.
Sana yol alacak. 
Her ince kelimenin önünde
Öylece dikeliyorum.
Herşeyinle gözümdesin.
Hepsi ile senim.
Baka kalıyorum.
Herşeyinden uzak.
Öyle içten
Bir yerin var ki,
Hiç bir vakit.
Ne incitebilirim, 
Ne de kapıyı. 
Üstüne pat diye.
Vurabilirim.
Yeri geliyor sırdaşça, 
Yeri geliyor dostça,
Ama en önemlisi,
Kalbimin köşesinde
Aşk ediyorsun,
Ah bu ıssızlığım.
Bir kenarı da dura dursun. 
Geliyor önceden kor'luğum.
Ne ara yere yağsa yağmur.
Toprak kokan kokusu, 
Burnumda dolanırda
Sonrasına olabildiğince 
İçim giderdi.
Yalnızlığım ise, 
Benim.. 
En iyi alışkanlığım,
En çaresizlikte, 
Bir köşede,
Dinmesini bekler gibi..
Çişeleyen o yağmur ki
Düşen her damlası
Başımın üstünde 
Yeri var.
Elimde olmayan,
Bir şemsiyenin
İhtiyacı bekler gibi.
Ne garipliktir ki
Islanmışlığıma. 
Demsin işte. 
Yokluğuna ne denmez ki.
Yokluğunda belki de.
Daha fazla sigara içerim. 
Öyle anıyor, 
Öyle düşünüyorumda
Kuru yaprakta ki hasretini.
İçten çekip sarılıyorum. 
Derin derin
Tütüyorsun,
Ağzımdan,
Burnumdan,
Yazdığımdan.
Düşün ki bir bebeğin
Varlığını, mutluluğunu.
Düşün ki bir bebeği, 
Elleri gibi yumuşak.
Bir o kadar.
Masumsun yüreğimde.
Sessizlikten.
Dara düşüyorumda.
Ve ölüyorumda
Sensizlikten
Diye diye.
Ne güzelde 
Birikiyorsun içimde. 
Anlatmak geliyor.
Ve geliyorda. 
Öyle zamansızlığa. 
İç çekmekten.
Hayıflanıyorum kendimce. 
Yaşam denen
Bu kaygıdan kurtulup, 
Gözlerinde sürekli 
Gülmek istiyorum.
   
Erdal Uykutalp

YORUMLAR

  • 0 Yorum