Erdal Uykutalp

Erdal Uykutalp

BABA...

07 Ekim 2019 - 20:19

                                                 BABA...
Seni uzun zamandır seviyorum.
Bakınca bu mesafeden yakınmış gibi geliyor yıldızları seyretmek.
Yine baştan dirençsiz el sallayarak dar zamansızlığın.
Gidiyorsa öylece bilakis türkülere;
Çaldıkça bırakır mızrabın ezgisinde yoksun neden?
Çünkü'ye zor duruyorsa tutmak!
Burası bu yüzden mi hep panayır yeri.
Suskun vitrinlere en müzayedeli.
İçimde şehir... 
Sevmeyi bekleyen böyle imkansız ibadetlerim.
Sevda neticesini biriktiren nasırlı yüreğimde,
Yürüyorsa gayrı çıplak ayaklarım.
Yıkanır boylu boyunca abdestli. 
Armağan güller dağıtarak öylece huzura gitmek.
Ayrıysa ,aysız gecelerin üzerinde kuşanır olsa karanlığında ne vakit.
Hele ki isyan etmek hiç çözüm değil.
Sarıyorum beyazına çoktan ölesiye babasız...
Al koynunda bir lekedir ebedi bu göçün.
Çiseleyen tozlu yollardan geliyor bu çocuk yüzüm.
Bu alın niyetli anlıyor musun!
Sabır yorgunluğuna çoğu zaman hep izin.
Dipsiz yanlızlıkta mazbut bu yılgınlığıma, hadi bir lirik dokunsana!!
Ömrüm tezgahında hep geçiyor olsa da, kem sözlere inat.
Çamura bulanan bedene duam:
Mekanın cennet olsun...

 Erdal Uykutalp

YORUMLAR

  • 0 Yorum