Evrim Değil, Devrim Geçirdim

Evrim Değil, Devrim Geçirdim

Evrim Değil, Devrim Geçirdim
17 Haziran 2020 - 10:31

9 yıl oldu yeni hayata adım atmaya başlayalı.

9 yıl önce nasıl mıydım !!! değersiz, kendimi kurban edilmiş ve depresyon halindeydim.

Şeklimde değişikti o zaman örtülüydüm ve cemaatlerin içinde bulundum. Denizli'de cemaatten olmayınca adeta var olmamışsın gibi hissettiriyorlardi. 12 yaşında kapandım. İmam Hatib'e göndermişlerdi beni. Hiç sesim çıkmamıştı ben istemiyorum diye....

Baba'da olmayınca ailede pek sesin çıkmıyor çocuksun o anda istemiyorum diyemiyorsun.

Ve ilerleyen dönemlerde eskiden medrese derdik onlarla tanıştım. Medrese'ye gittim yatılı kaldım. 14 yaşında bakıyorum da şimdi nasıl yaptım, o anda ben, yerimde duramayan bir çocuk oldum gerçi şimdi de ... Aynı.medresede kaldıktan sonra çıkmak istedim o anda annem kabul etmedi, almadı ve zor geldi uyumazdım, çok ne olduysu ayrıldım medreseden. Çok istemişim açık gezmeyi gençliğimde de...  Açık gezmedim hiç... Bir cemaat buldum kendime, çok mutsuzdum. Sanırım kendimi orada mutlu ediyorum sandım.

Ve Osmanlıca öğrenip insanlara ders veriyordum. Ruhumda var bildiklerimi aktarmak gene mutsuzdum.

En sonunda çarşafa girecektim beni Allah'ın cezalandıracak olduğuna inandırmışlardı. Suçluluk hissediyordum, bunları yapmazsam adeta kendi cehennemimde yaşıyordum. 2011 senesinde sorguladım kendimi... İstiyorum böyle yaşamak yoksa, ailemin yaşamı üstüne kurduğum yaşamımı yaşıyorum?

Bu ben değildim o zamanlar çok kısıtlı kalıplı bakıyordum hayata ve kendime dürüst olmaya karar verdim. Allah'a karşı da dürüst değildim aslında..

Açıldım ne mi oldu tepkiler çığ gibi geldi,  dinlemedim ailemi. Açıldım diye bir kadının duyabileceği en aşağılayıcı sözleri duydum, kırıldım, rencide oldum, içim için ağladım. Hele hele dost bildiklerim nasıl yargıladılar. Vazgeçmedim kendi bilincimi değiştirmeye. O zamanlar  Ramtha, Kryon kitapları susuz kalmış çöllerde gibi, su oldu gönlüme, yüreğime, su serperlerdi kitaplar, huzurlu olurdum.

Ve eğitimler almaya başladim.

İlk eğitimim nefes koçluğudur.

Hep kendimi iyleştirmek için eğitimler aldım ve o anda içindeki yaradana sığınıyordum.

Çünkü beni yargılamayan tek yaradan olduğunu fark ettim.

İnsanlar bana kendi bakış açılarini pazarlamakta ustaydılar ve 9 yılda öyle şeyler değişti ki hayatımda evrim değil devrim geçirdim.

Hayatım %90 değişti. Evet, yanlış duymadınız

Şu anda insanlar mutlusun dediklerinde, hayat sana güzel dediklerlerinde kabul ediyorum, güzel diyorum çünkü, ektim şu an meyvelerini yiyorum.

Benim evrenimde herşey çok harika oldu yaptım ve şu an insanlara katkı oluyorum.

Nasıl mı?

İnsanların yaşadıkları sıkıntıları ben yaşamışım toplamını şimdi de kolay çözümler buluyorum onlar için. Evet mutluyum ve neşeliyim yaradanımla bir bütün halindeyim insanların bazıları yargılasa da, anlamasa da evreni sığdıracak yumuşacık kalbim var.

Bunu biliyorum, herşeyi seviyorum..


Yasemin Kılınçarslan 

YORUMLAR

  • 2 Yorum